( 1 ) 13 . امام صادق عليه السّلام فرمود : اگر توانستيد گمنام بمانيد اين كار را انجام دهيد شما را چه مىشود كه اگر مردم از شما تعريف و تمجيد نكردند و يا از شما مذمت كردند در صورتى كه در نزد خداوند متعال اعتبار داشته باشى . ( 2 ) 14 . امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس از بدگوئى مردم صبر نداشته باشد از صاحب نعمت نمىتواند سپاسگزار باشد . ( 3 ) 15 . امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند از مؤمن از چهار گرفتارى پيمان گرفته است نخست از مؤمنى كه مانند او در ميان مردم رفتار مىكند و نسبت به وى حسد مىبرد ، دوم منافقى كه كارهاى او را مورد تعقيب قرار مىدهد ، سوم شيطانى كه متعرض جان او مىشود و مىخواهد وى را هلاك كند ، چهارم كافرى كه به باورهاى او عقيده ندارد در صورتى كه مؤمن به همين باورها زنده مىباشد . ( 4 ) 16 . امام صادق عليه السّلام فرمود : اگر مىخواهيد از ياران و برادران من باشيد بايد اطمينان داشته باشيد كه گروهى نسبت به شما دشمنى خواهند كرد ، اگر چنين نباشيد از ياران من نخواهيد بود . ( 5 ) 17 . فرمود : حواريون از اذيت و آزار مردم نسبت به خودشان به عيسى بن مريم عليه السّلام شكايت كردند ، عيسى فرمود : مؤمنان همواره مورد خشم مردم هستند و آنها را آزار و اذيت مىكنند . ( 6 ) 18 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال هيچ بنده‌اى را مورد محبت خود قرار نمىدهد مگر اينكه مردم او را دشمن مىدارند . ( 7 ) 19 . فرمود : خداوند مؤمن را چنان مبتلا مىكند كه گفتارش مورد قبول واقع نمىشود و در هنگام مخاصمه با دشمن در باره او به عدالت رفتار نمىگردد . ( 8 ) 20 . فرمود : خداوند متعال مؤمن را در دنيا در معرض هدف دشمن قرار داده ، دشمن مىتواند بر مؤمن مسلط شود و او را از پا درآورد ، اما نمىتواند بر دين او مسلط شود و اين است معنى آيه شريفه : فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا . ( 9 ) 21 . مفضل بن عمر گويد : مردى خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد :